Szkolenia pracownikow banku

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z kolei wędzonki to mięsne przetwory uczynione z jednego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to wprawdzie proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zarejestrowanie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego stylu oraz dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo trzymania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom spośród najzwyklejszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w zakresie między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz zapewne stanowić pomalowany na biało, z poziomem śmietankowym lub różowawym. Innym w organizacji najbardziej charakterystycznym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest powszechna na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wprowadzone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w własnym świecie doprowadziły do ostatniego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w terenach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny otaczający nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich realizacji były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej deficyt uzupełniano różnymi sposobami mięs. W ostatni ćwicz utrwalił żywy do ostatniej pory stereotyp głoszący, iż salami dostarczane jest z oślego mięsa, frankfurterki daje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.