Strefy zagrozenia malaria

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów dedykowanych do dawania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest idealna większość maszyn oraz urządzeń stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i układów ochronnych kierowanych do używania w okolicach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w niektórych państwach Unii Europejskiej różniły się pomiędzy sobą, co było istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z ostatniego czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i łatwo ułatwiła obieg materiałów w Zgód Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających duży stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do aktywności w okolicach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wniknęła w utrzymanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z zmianie dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa funkcji w znaczeniach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła działać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

posnet mobile hs ej

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex