Mielenie miesa na hamburgery

Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, szczególnie w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe są najpoważniejsze ryzyko dla zdrowia pracujących w takim środowisku osób.

Ze powodu na zarobek na poziom zdrowia pyły dzielimy na:
– pyły drażniące,
– pyły toksyczne,
– pyły alergizujące,
– pyły kancerogenne,
– pyły zwłókniające.
Podstawowym zadaniem w towarzystwu emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest efektywne zapobieganie przez stosowanie prywatnej i społecznej ochrony przeciwpyłowej.
Do ochrony indywidualnej zaliczamy:
– półmaski jednokrotnego użytku,
– półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– gry z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– hełmy i kaptury ochronne.
Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory.
Urządzenia odpylające dzielimy na: odpylacze suche i mokre.
Powszechnie używane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z klasą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre.
Komory osadnicze to sam z najlżejszych odpylaczy o niewielkich kosztach instalacji. Chorobą tego wyjścia jest prosta skuteczność odpylania, dlatego często są stosowane w wymieszaniu z drugimi odpylaczami. Znacznie wysoką skutecznością działania ukazują się odpylacze filtracyjne. Brane w przemyśle ceramicznym i metalurgicznym są jedną z najbliższych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w charakterze zneutralizowania wydzielanego pyłu. Efektem ubocznym są ścieki powstające na efekt przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, indywidualne rozwiązania muszą być użyte dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą posiadać certyfikat ATEX.
Wybór urządzenia odpylającego zależny jest od gałęzi przemysłu oraz od określonego zagrożenia.